EY KADIN !

Ey kadın ! Susma sen yalnızca çocuk doğuran,alçak tanımlamalarda yer alan,kızlığını yitirmiş dişi insan mısın? Hoş sen sadece bir ''ad'sın.'' Bir karış,kumaşı farketmez etek giyince yollu olan, uzun, sade,renksiz,kaba fistan giyince iffetli olan, zavallı ''insanımsı,insana benzeyen bir hayvan'' diye namussuzlar tarafından adlandırılan bir köle ! İki bacak arasına sıkışmış,zihniyeti yoksul,zavallı,oransız,katil,alçak bir zalimin çığlığı mısın? Ey kadın! Sen sadece tek çizgi pantolon kumaşı mı yoksa çaput kadar yorgun,nemli,pas tutmaz diye sıfatlandırılan alçak bir insanın kırık parça oyuncağı mısın ? Baban sustu öldün,anan sustu yaralandın. Peki sorarım sana sen ne zaman doğarsın? Özür dilerim unutmuşum kimine göre ismin bile yok. Tek bilinmeyenli denklem gibi ''X'' demişler sana. Ey kadın! Sen ki yüce kitabın suresine isim olmuş bir  Meryem! Sen ki Peygamber doğuran ! Sen narin,boynu bükük bir kız çocuğu. Hayallerine beyaz atı koyan, damla damla yüreğini çizen bir masumsun. Sadakatin işte tam da kendisisin. Ey kadın! Sen ki kan kırmızısı elbisenle zalimlerin önünde dimdik duransın. Sen bir ''Nene Hatun,Şerife Bacı,Halide-Nezahat-Halime Çavuş ! Domaniçli Habibenin bir kurşunundan çıkan vatan aşığısın. Tayyar Rahmiye'nin alnında bir damla ter ve şehit olansın. Affedin bizi semada ki yıldızlar. KADINIM! Sen çığlık attığında gelemediğimiz için, evlat acında merhemin olmadığımız için,kullanıldığında sesin olamadığımız için affedin bizi! . Kadın senin anan,ablan,kardeşin,evladın. Sen ne zannettin bre zındık ! Nazım'ın da dediği gibi uzun ve soğuk kış gecelerinde yatmak için olduğunu mu sandın ? Devam eder Nazım ! Ne döşek ne köçek ne ayal ne vebal. O senin kolların,bacakların,yavrun,anan,kız kardeşin ve hayat arkadaşın !