SEVDİĞİME...

Ey aşk sen öyle bir cümlesin ki kimi zaman anlamlı kimi zaman devrik. Ne başın belli ne de sonun. Kör olası !Sana kendini koyverip giden de var hani şu köpek gibi sürünen sana hayran olan da... Bir ben bir de benden içeri diyen.Sana tutulup ipe sarılan da var sana tutulup ipe götüren de...Ha! sen de nankörsün. Kedi demeyeceğim onun ne suçu var ! Kurumuş,yanık,dökük,kırık bir viran kapısısın sen. Yalancı,alçak,tutarsız ve soysuzsun. Üç harfsin. Boyun posun bile belli değil. Çelimsiz belli belirsiz... Sen insanın kanına susamışsın. Kana kana içsende doymazsın. Sen doymazsın ama yenilirsin. İlla mahvedecek değilsin, alınma. Bu kadar sövdüysek överizde efendi ! Dur dinle bak. Hani dedim ya bir ben var bir de benden içeri diye. İşte sen tam da o'sun. Türkçem kıttır benim sayamam alfabeyi ama on altıncı harf dedin mi susar boyun eğerim sana. Evvela yutkunurum karşında. Sen iste ben kıldan ince yaparım boynumu. Neden bilir misin ? Tutunamam karşında. Teslim olur giderim dalgalarına. Kaldırır başımı bakarım senin semana. Gaye-i hayalim değildir sana köle. Lakin engel olamam,döndür başımı,döndür sarhoş, güle susamış bir bülbüle. Susacağım karşında. Oturup bakacağım önce. Elbet iki çift sözüm de olacak sana ve kendime. Söyleyeceğim hamdım sevdim öldüm. İster al canımı ister can kat canıma. Farketmez,ben sevmişim adamı hem bir hem on bin kere...

Sevdiğime...